Arap Edebiyatı Tarihinde Engel Tanımayan Bir Dostluk Modeli “el-A?mâ ve’l-Basîr” İbn Câbir el-Endelüsî ve Ebû Ca?fer er-Ruaynî
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Modern dönemde güçsüz olanın hayatta kalamayacağına inanan bir toplum inşa edilmiştir. Oysaki geleneksel düşüncede normalin içinde anormallik, aklın içinde delilik, toplum içinde toplum dışılık ve çokluk içinde teklik görülebilmektedir. Engellilik sosyal bir kurgu olup topluma ve kültüre göre değişmektedir. Geleneksel anlayışa göre, görme duyusu okuma ve yazmada kullanılan bir yetidir. Körlük, bilgi edinme, bu bilgiyi aktarma, yorumlama ve hikmet sahibi olmaya engel değildir. Edebiyatın, okur ya da yazar rolü bağlamında bireyleri toplum içerisinde “ötekileştirilmiş” kimliklerden sıyırarak kendini anlayan ve ifade eden kişiler olmalarını sağlamada önemli bir rolü vardır. Arap edebiyatı, klasik İslam kültüründen modern edebiyata kadar eserleriyle engellerini aşmış edebiyatçılarla doludur. Bunun en güzel örneği Endülüs Arap edebiyatının meşhur isimlerinden görme engelli İbn Câbir el-Endelüsî ile onun gören gözü ve yazan kalemi olan Ebû Ca?fer er-Ruaynî’nin dostluk hikâyesidir. Bu çalışma, fiziksel engellerin toplumsal bütünleşme ve iş birliğiyle nasıl aşılabildiğini, İslâm’ın engelliliğe bakışı ve engelli sahâbîlere Hz. Peygamber’in (s.a.v) yaklaşımı üzerinden bu iki âlimin hayatları örnekliğinde sunarak ortaya koymaktadır.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Arap Edebiyatı, Endülüs Edebiyatı, İbn Cabir, Ruayni, Engellilik
Kaynak
İslami İlimler Dergisi
WoS Q Değeri
N/A
Scopus Q Değeri
N/A
Cilt
Sayı
41
