Çocuklara Yönelik Din Eğitimi: “Hikâyelerle Çocuklara 40 Hadis” Kitabı Üzerine Bir Analiz
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Bu araştırma, çocuklara yönelik din eğitiminde etkili yöntemlerin belirlenmesini amaçlamakta; bu doğrultuda “Hikâyelerle Çocuklara 40 Hadis” adlı eser ekseninde, hikâye anlatımı ve hadislerin pedagojik etkilerini incelemektedir. Nitel araştırma desenine dayanan çalışmada, hikâyelerin yaş gruplarına uygunlukları, eğitsel işlevsellikleri ve değer aktarımına olan katkıları analiz edilmiştir. Hikâye ve hadis temelli anlatımların, soyut dini kavramların somutlaştırılmasında, anlamlandırılmasında ve içselleştirilmesinde pedagojik açıdan işlevsel bir araç olarak değerlendirilebileceği gözlemlenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular, hadislerin çocukların ahlaki gelişimini destekleyici bir potansiyel taşıdığını ve hikâye anlatımının dini içeriklerin pedagojik aktarımında dönüştürücü bir rol üstlenebileceğini göstermektedir. Hikâyelerin çocukların dikkatini çekme, dini temaları yaşantılarına uygun biçimde sunma ve bilişsel-duygusal gelişimlerine hitap etme noktasında güçlü bir araç sunduğu ifade edilmiştir. Bu sonuçlar, eğitimcilerin ve ebeveynlerin gözlem ve geri bildirimlerine dayalı olarak yorumlanmakta; ancak bu etkinin çocuklar üzerindeki somut yansımalarının daha derinlemesine anlaşılabilmesi için ilerleyen süreçlerde doğrudan çocuklarla yapılacak nitel görüşmelere ve sistematik veri toplamaya ihtiyaç duyulduğu vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, çalışmada ölçek geliştirme ihtiyacı ön plana çıkarılmıştır. Çocukların hadis ve hikâye temelli eğitsel materyallere karşı tutumları, dini kavramları anlama düzeyleri, ahlaki gelişim göstergeleri ve öğrenme motivasyonlarına ilişkin yapısal veriler elde edebilmek amacıyla yeni ölçme araçlarının geliştirilmesi önerilmektedir. Sonuç olarak, bu araştırma; yaşa uygun içeriklerin tasarımı, görsel ve işitsel desteklerin kullanımı, interaktif öğrenme araçlarının entegrasyonu ve ebeveyn katılımının teşviki gibi stratejilerin, çocuklara yönelik din eğitimi sürecini güçlendireceğini ortaya koymaktadır. Çalışma, hikâye ve hadis temelli yaklaşımların din eğitimine entegrasyonuna ilişkin kuramsal bir çerçeve sunmakta ve gelecekte yapılacak nicel ve karma yöntemli çalışmalara altlık oluşturabilecek yapısal öneriler geliştirmektedir.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Eğitim, Eğitim Araştırmaları, Din Bilimi
Kaynak
Turkish Studies- Comparative Religious Studies
WoS Q Değeri
Scopus Q Değeri
Cilt
20
Sayı
2
