Anneliğe giden yol: Çocuk sahibi olma motivasyonları ve evlilik doyumu bağlamında rol memnuniyeti
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Düzce Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Annelik, kadın yaşamında yalnızca biyolojik bir dönüşüm değil; aynı zamanda duygusal, toplumsal ve kimliksel boyutları olan derin bir geçiş sürecidir. Bu araştırma, annelik rolünü üstlenen kadınların evlilik doyumu ve çocuk sahibi olma motivasyonları ile bu role yönelik memnuniyet düzeyleri arasındaki ilişkileri anlamayı amaçlamaktadır. Aynı zamanda, annelik rol memnuniyetinin çeşitli demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmiştir. Araştırma, nicel yöntemle ve ilişkisel tarama modeli çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Örneklemi, Türkiye'de ikamet eden ve ilk çocuğu 0–6 yaş arasında olan 364 anne oluşturmuştur. Veri toplama sürecinde "Annelik Rol Memnuniyeti Ölçeği", "Çocuk Sahibi Olma Motivasyonları Ölçeği" ve "İlişkilerde Mutluluk Ölçeği" kullanılmıştır. Veriler SPSS 26.0 programı ile analiz edilmiş; tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra t-testi, ANOVA, Pearson korelasyon ve hiyerarşik regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular, ev hanımı olan ve gebeliği planlı şekilde gerçekleşen kadınların annelik rol memnuniyetinin anlamlı biçimde daha yüksek olduğunu göstermiştir. Ayrıca, ilköğretim ve lise mezunu annelerin, lisans mezunlarına kıyasla bu rolden daha fazla doyum aldığı tespit edilmiştir. Annelik rol memnuniyeti ile evlilik doyumu arasında güçlü, olumlu bir ilişki belirlenmiş; benzer şekilde, olumlu çocuk sahibi olma motivasyonları ile de orta düzeyde anlamlı ve pozitif bir ilişki saptanmıştır. Ancak olumsuz motivasyonların, annelik rol memnuniyeti üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Hiyerarşik regresyon analizi sonucunda, evlilik doyumunun annelik rol memnuniyetini yordayan en güçlü değişken olduğu ortaya konmuştur.
Motherhood is not merely a biological transformation in a woman's life; it is also a profound transitional process encompassing emotional, social, and identity-related dimensions. This study aims to explore the relationship between women's marital satisfaction and their motivations for childbearing with their overall satisfaction in the maternal role. In addition, it investigates whether maternal role satisfaction varies significantly across certain demographic variables. The research was conducted using a quantitative method and correlational survey design. The sample consisted of 364 mothers residing in Turkey, each having their first child between the ages of 0 and 6. Data were collected using the "Maternal Role Satisfaction Scale," the "Motivations for Childbearing Scale," and the "Relationship Satisfaction Scale." The data were analyzed using SPSS 26.0, with descriptive statistics, t-tests, ANOVA, Pearson correlation, and hierarchical regression analyses applied. Findings revealed that stay-at-home mothers and those with planned pregnancies reported significantly higher levels of maternal role satisfaction. Furthermore, mothers with primary or secondary education were found to be more satisfied in their maternal roles compared to those with a university degree. A strong and positive correlation was observed between maternal role satisfaction and marital satisfaction, while a moderate and positive correlation was identified between maternal role satisfaction and positive motivations for childbearing. Conversely, negative motivations for having children were not found to significantly impact maternal role satisfaction. Hierarchical regression analysis showed that marital satisfaction was the strongest predictor of maternal role satisfaction.
Motherhood is not merely a biological transformation in a woman's life; it is also a profound transitional process encompassing emotional, social, and identity-related dimensions. This study aims to explore the relationship between women's marital satisfaction and their motivations for childbearing with their overall satisfaction in the maternal role. In addition, it investigates whether maternal role satisfaction varies significantly across certain demographic variables. The research was conducted using a quantitative method and correlational survey design. The sample consisted of 364 mothers residing in Turkey, each having their first child between the ages of 0 and 6. Data were collected using the "Maternal Role Satisfaction Scale," the "Motivations for Childbearing Scale," and the "Relationship Satisfaction Scale." The data were analyzed using SPSS 26.0, with descriptive statistics, t-tests, ANOVA, Pearson correlation, and hierarchical regression analyses applied. Findings revealed that stay-at-home mothers and those with planned pregnancies reported significantly higher levels of maternal role satisfaction. Furthermore, mothers with primary or secondary education were found to be more satisfied in their maternal roles compared to those with a university degree. A strong and positive correlation was observed between maternal role satisfaction and marital satisfaction, while a moderate and positive correlation was identified between maternal role satisfaction and positive motivations for childbearing. Conversely, negative motivations for having children were not found to significantly impact maternal role satisfaction. Hierarchical regression analysis showed that marital satisfaction was the strongest predictor of maternal role satisfaction.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Psikoloji
Kaynak
WoS Q Değeri
Scopus Q Değeri
Cilt
Sayı
Künye
Çetintürk Kırdök, S. (2025). Anneliğe Giden Yol: Çocuk Sahibi Olma Motivasyonları Ve Evlilik Doyumu Bağlamında Rol Memnuniyeti (Tez No. 953142) [Yüksek Lisans Tezi, Düzce Üniversitesi].
