İçimizdeki Şeytan ve Flanör Olmak

dc.contributor.authorBayram, Sibel
dc.date.accessioned2026-07-01T11:34:10Z
dc.date.available2026-07-01T11:34:10Z
dc.date.issued2025
dc.departmentDüzce Üniversitesi
dc.description.abstract:18. yüzyılda gerçekleşen Sanayi Devrimi, yalnızca ekonomik alanla sınırlı kalmamış; kültürel ve toplumsal yapıyı da derinden etkilemiş, özellikle bireyin yaşam biçiminde köklü dönüşümlere yol açmıştır. Kentleşmenin başlamasıyla birlikte insanoğlu, yeni hayat tarzına, düşünce biçimine sahip olur. Erken modern kent yaşamı yeni insan tipleri ortaya çıkarırken, filozoflar da bu durumu irdelemeye, anlamlandırmaya çalışırlar. Dandy, bohem ve flanör modern hayatla birlikte var olmaya başlayan, kalabalıkların içerisinde yalnız, gezgin tiplerdir. Flanörden ilk defa Charles Baudelaire bahseder ve ardından Walter Benjamin kavramı genişletir. Flanör başlangıçta Paris sokaklarına aitse de gittikçe diğer coğrafyalarda da fark edilmeye başlanır. Baudelaire, Modern Hayatın Ressamı kitabında doğadan uzaklaşarak kentteki insanın çıkmazlarını, iç sıkıntılarını anlatır. Flanör, önceden davranışları kestirelemeyen, anlık hareket edebilen, sorumsuz, yarın kaygısı gütmeyen şehrin gezginidir. Modern kent flanöre özgürlük sunar, aslında bu tip modernitenin bir sonucudur. Flanör, şehri gezerken gördüğü şehrin manzaralarını yeniden anlamlandırır. Yüzyıllar içerisinde flanör tipinde değişiklikler görülür. Günümüzde artık flanör fiziki âlemde değil de sanal alemde gezinmektedir. Türk edebiyatında flanör tiplerine rastlanır. Flaneurizm, Sait Faik'in öykülerinde şehrin bohem atmosferinde sıkılan karakterlerle, Yusuf Atılgan'ın Aylak Adam'ındaki C. karakteri, İçimizdeki Şeytan romanının başkahramanı Ömer’ini saymamız gerekir. İstanbul’un kahvehanelerinde dolaşan, işi hobi olarak gören, sorumluluk duygusu olmayan, sürekli iç sıkıntıısndan şikâyet eden nihilist bir tiptir. Bu çalışmada flanörlüğün temel kavramları arasında yer alan sürüklenme (dérive), amaçsız yürüyüşler, tembellik ve seyir (gözlem) pratikleri ile birlikte Ömer’in emophilia, umutsuzluk hali ve özgürlük arayışı incelenecek; bu bağlamda Ömer’in bir flanör olarak konumlanma biçimi tartışılacaktır.
dc.identifier.doi10.7827/TurkishStudies.77896
dc.identifier.endpage972
dc.identifier.issn2667-5641
dc.identifier.issue2
dc.identifier.startpage959
dc.identifier.trdizinid1356234
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.7827/TurkishStudies.77896
dc.identifier.urihttps://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/1356234
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12684/22976
dc.identifier.volume20
dc.indekslendigikaynakTR-Dizin
dc.institutionauthorBayram, Sibel
dc.language.isotr
dc.relation.ispartofTurkish Studies - Language and Literature
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TR_20260623
dc.subjectEdebiyat
dc.subjectKentsel Çalışmalar
dc.titleİçimizdeki Şeytan ve Flanör Olmak
dc.typeArticle

Dosyalar