Ḥüseyin B. Ebī Bekir B. ʿAlīcān’ın Risāle fī Tefsīri Kavlihī Teʿālā “Allāhu Nūru’s-Semāvāti ve’l-Arḍ” Adlı Eseri -Tahlil ve Tahkik-
Küçük Resim Yok
Tarih
2026
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Ankara Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Bu çalışma 18. Yüzyıl Osmanlı alimlerinden Ḥüseyin b. Ebī Bekir b. ʿAlīcān’ın, Risāle fī Tefsīri Ḳavlihī Teʿālā “Allāhu Nūru’s-Semāvāti ve’l-Arḍ” adlı risalesinin tahkik ve tahlilini konu edinmektedir. Risalede, 24/en-Nūr suresi 35. ayetteki metafor farklı açılardan yorumlanmaktadır. Bu ayet üzerinden müellif, mişkāt, zucāce, miṣbāḥ, şecera ve zeyt sembolleri üzerinden hem insanın imani ve manevi tekamülünün mahiyetini hem ilahi hakikatin alemdeki yansımasını hem de marifetullahın kalpte nasıl oluştuğunu açıklar. Müellif, kalbin derinliklerini tasavvufi açıdan tasvir ederek insanın manevi kemalinin nasıl korunacağına dair yönlendirmelerde bulunur. Kalpte yanan nurun beslenmesi ve korunması için gereken ahlaki koşulları sıralar. Bu çalışmada tek nüshaya sahip risalenin tahkiki yapılmıştır. Bu çalışma ile Osmanlı dönemi yazma eser literatürüne ait bir eserin daha gün yüzüne çıkması sağlanmış, geç dönemde telif edilmiş bir nur ayeti risalesinden hareketle ilim geleneği ve aktarım süreci hakkında bir örnek literatüre kazandırılmış ve bu sayede risaledeki temel tartışma noktaları değerlendirilmiştir.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Ḥüseyin b. Ebī Bekir b. ʿAlīcān, Nūr Ayeti, İman, Nūr, Risale.
Kaynak
Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi
WoS Q Değeri
Scopus Q Değeri
Cilt
67
Sayı
1
