Mevsimlik tarım işçilerine yönelik sosyal politikaların incelenmesi: Hatay ve Adana örnekleri
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Düzce Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Bu araştırmanın amacı, Hatay ve Adana illerinde yaşayan mevsimlik tarım işçilerinin sosyal, ekonomik ve sağlıkla ilgili sorunlarını derinlemesine mülakatlar yoluyla incelemek ve bu sorunlara yönelik sosyal politika önerileri geliştirmektir. Araştırma, nitel yöntemle yürütülmüş olup, katılımcıların yaşadıkları deneyimlere odaklanılmıştır. Çalışma kapsamında yaş ortalaması 36,5 olan, 11'i erkek ve 29'u kadın olmak üzere toplam 40 mevsimlik tarım işçisiyle yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulguları, mevsimlik tarım işçilerinin çoğunluğunun eğitim düzeyi ilkokul veya ortaokul ile sınırlı kalmakta ve aile fertlerinin tamamının iş gücüne katıldığını göstermektedir. Bu durum, çocuk işçiliğini artırmakta ve kuşaklar arası yoksulluğun devamına yol açmaktadır. Katılımcıların tamamı sosyal güvenceden yoksun olduğunu belirtmiş; sağlık hizmetlerine ise çoğunlukla devlet destekli sistemler (örneğin yeşil kart uygulaması) üzerinden erişebildiklerini ifade etmiştir. İşçilerin düşük ve düzensiz ücretlerle çalışmaları, barınma, hijyen ve ulaşım gibi temel ihtiyaçlarını karşılamalarını güçleştirmektedir. Uzun çalışma saatleri ve iş kazalarına karşı korumasızlık, yaşam kalitelerini daha da olumsuz etkilemektedir. Ayrıca çalışma koşullarının, çocukların eğitim hayatını aksattığı ve kadınların aile içindeki yüklerini artırdığı belirlenmiştir. İşçilerin, işverenler ve aracılar (çavuşlar) nezdinde adaletsizlik ve ayrımcılığa maruz kaldıkları da önemli bir bulgu olarak ortaya çıkmıştır. Katılımcılar, karşılaştıkları sorunlara çözüm olarak sigortalı ve güvenceli çalışma koşullarının sağlanmasını, ücretlerin adil bir şekilde düzenlenmesini, devlet denetimlerinin artırılmasını ve insana yakışır barınma imkanlarının oluşturulmasını talep etmektedir. Bu araştırma sonucunda, mevsimlik tarım işçilerinin karşı karşıya kaldığı sorunların yalnızca ekonomik değil; sosyal haklar, eğitim ve sağlık hizmetlerine erişim gibi çok boyutlu bir yapıya sahip olduğunu ortaya koymuştur. Elde edilen bulgular, mevsimlik tarım işçilerinin yaşam koşullarının iyileştirilmesi için kapsamlı, insan odaklı ve sürdürülebilir sosyal politika müdahalelerine duyulan acil ihtiyacı açıkça göstermektedir.
The aim of this research is to examine the social, economic, and health-related problems faced by seasonal agricultural workers living in the provinces of Hatay and Adana through in-depth interviews, and to develop social policy recommendations to address these issues. The study was conducted using a qualitative methodology, focusing on the lived experiences of the participants. A total of 40 seasonal agricultural workers—11 men and 29 women—with an average age of 36.5 were interviewed face-to-face. The findings reveal that the majority of the workers have limited educational backgrounds, mostly at the primary or lower secondary level, and that all family members are involved in the labor force. This situation contributes to the prevalence of child labor and perpetuates intergenerational poverty. All participants reported having no social security coverage, and stated that their access to healthcare is mostly limited to government-supported systems (such as the "Green Card" scheme). Low and irregular wages hinder workers' ability to meet basic needs such as shelter, hygiene, and transportation. Long working hours and a lack of protection against occupational accidents further deteriorate their quality of life. Moreover, working conditions negatively affect children's educational attainment and increase the domestic burdens on women. Another significant finding is that workers are frequently subjected to injustice and discrimination by employers and intermediaries (commonly referred to as "sergeant" or crew leaders). Participants emphasized the need for secure and insured working conditions, fair wages, enhanced state oversight, and access to decent housing as solutions to their problems. The study demonstrates that the challenges faced by seasonal agricultural workers are not solely economic, but also encompass multidimensional issues such as access to social rights, education, and healthcare services. The findings clearly highlight the urgent need for comprehensive, human-centered, and sustainable social policy interventions to improve the living conditions of seasonal agricultural workers.
The aim of this research is to examine the social, economic, and health-related problems faced by seasonal agricultural workers living in the provinces of Hatay and Adana through in-depth interviews, and to develop social policy recommendations to address these issues. The study was conducted using a qualitative methodology, focusing on the lived experiences of the participants. A total of 40 seasonal agricultural workers—11 men and 29 women—with an average age of 36.5 were interviewed face-to-face. The findings reveal that the majority of the workers have limited educational backgrounds, mostly at the primary or lower secondary level, and that all family members are involved in the labor force. This situation contributes to the prevalence of child labor and perpetuates intergenerational poverty. All participants reported having no social security coverage, and stated that their access to healthcare is mostly limited to government-supported systems (such as the "Green Card" scheme). Low and irregular wages hinder workers' ability to meet basic needs such as shelter, hygiene, and transportation. Long working hours and a lack of protection against occupational accidents further deteriorate their quality of life. Moreover, working conditions negatively affect children's educational attainment and increase the domestic burdens on women. Another significant finding is that workers are frequently subjected to injustice and discrimination by employers and intermediaries (commonly referred to as "sergeant" or crew leaders). Participants emphasized the need for secure and insured working conditions, fair wages, enhanced state oversight, and access to decent housing as solutions to their problems. The study demonstrates that the challenges faced by seasonal agricultural workers are not solely economic, but also encompass multidimensional issues such as access to social rights, education, and healthcare services. The findings clearly highlight the urgent need for comprehensive, human-centered, and sustainable social policy interventions to improve the living conditions of seasonal agricultural workers.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Sigortacılık, Insurance, Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri
