Antik Mirasın Orta Çağ ve Rönesans Avrupa’sında Kurumsal ve Kültürel Dönüşümü

dc.contributor.authorEdman, Timuçin Buğra
dc.date.accessioned2025-10-11T20:37:54Z
dc.date.available2025-10-11T20:37:54Z
dc.date.issued2025
dc.departmentDüzce Üniversitesien_US
dc.description.abstractBu çalışma, Antik Yunan ve Roma medeniyetlerinin kültürel, felsefi ve kurumsal mirasının Orta Çağ Avrupası’nda nasıl korunduğunu, dönüştürüldüğünü ve yeniden yorumlanarak Rönesans’a evrildiğini incelemektedir. Skocpol’ün uzun vadeli tarihsel süreçlerin analizine verdiği önemden yola çıkarak, antik miras ile Orta Çağ ve Rönesans arasındaki karmaşık ilişkiyi ele almaktadır. Makale, Roma İmparatorluğu’nun çöküşünden başlayarak, Germen istilalarının etkisini, Britanya’nın özgün konumunu ve manastırların bilgi aktarımındaki rolünü incelemektedir. Ayrıca, Hristiyanlığın yükselişiyle birlikte antik mirasın nasıl yeniden yorumlandığını, edebiyat ve sanatta nasıl yansıtıldığını araştırmaktadır. Çalışma, Orta Çağ toplumunda kralın ve kilisenin rolüne özel bir önem atfederek, dünyevi ve dini otorite arasındaki karmaşık ilişkinin Avrupa’nın siyasi ve kültürel manzarasını nasıl şekillendirdiğini analiz etmektedir. Bu dinamik, Chaucer’ın Canterbury Hikâyeleri ve Malory’nin Arthur’un Ölümü gibi edebi eserlerin incelenmesiyle ortaya konmakta, bu eserlerde antik ve Hristiyan unsurların nasıl iç içe geçtiği gösterilmektedir. Rönesans döneminde antik mirasın yeniden keşfinin bilimsel devrim ve modern siyasi düşüncenin gelişimindeki etkisi de ele alınmaktadır. Araştırma, antikiteden Orta Çağ’a geçişin basit bir gerileme değil, karmaşık bir dönüşüm süreci olduğunu ortaya koymaktadır. Germen istilalarının yıkıcı etkilerine rağmen, antik metinler ve düşünceler özellikle manastırlar ve kilise kurumları aracılığıyla korunmuş ve aktarılmıştır. Sonuç olarak, bu çalışma antik mirasın Avrupa medeniyetinin şekillenmesindeki sürekli ve dinamik rolünü ortaya koymakta, antik mirasın geçmişin statik bir kalıntısı değil, sürekli olarak yeniden şekillenen ve güncel tartışmalara katkıda bulunan canlı bir gelenek olduğunu vurgulamaktadır.en_US
dc.identifier.doi10.48120/oad.1554204
dc.identifier.endpage78en_US
dc.identifier.issn2667-4882
dc.identifier.issue1en_US
dc.identifier.startpage54en_US
dc.identifier.trdizinid1320643en_US
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.48120/oad.1554204
dc.identifier.urihttps://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/1320643
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12684/20760
dc.identifier.volume8en_US
dc.indekslendigikaynakTR-Dizinen_US
dc.institutionauthorEdman, Timuçin Buğra
dc.language.isotren_US
dc.relation.ispartofOrtaçağ Araştırmaları Dergisien_US
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanıen_US
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccessen_US
dc.snmzKA_TR_20250911
dc.subjectRönesansen_US
dc.subjectOrta Çağen_US
dc.subjectkültürel devamlılıken_US
dc.subjecttarihsel sosyoloji.en_US
dc.subjectAntik mirasen_US
dc.titleAntik Mirasın Orta Çağ ve Rönesans Avrupa’sında Kurumsal ve Kültürel Dönüşümüen_US
dc.typeArticleen_US

Dosyalar