Hiperbarik oksijen tedavisinin üretral hasar sonrası oluşan üretral darlık gelişimini önlemedeki etkisi:Deneysel çalışma

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

2020

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Düzce Üniversitesi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Amaç: Biz bu çalışmamızda hiperbarik oksijen tedavisinin, üretral hasar sonrası gelişen üretra darlığı oluşumundaki fibrosis ve inflamasyon üzerine olan koruyucu etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada toplam 28 tane 4 aylık erkek New Zealand tavşan 3 gruba ayrıldı. Sham olan grup1'deki 8 tavşana sadece üretroskopi ve retrograt üretrografi yapıldı. Tedavisiz grup olan grup2'deki 10 tavşanın üretrasına elektrokoterizasyon yapılarak darlık oluşturuldu ve herhangi bir tedavi verilmedi. Tedavi grubu olan grup 3'deki 10 tavşanın üretrasına elektrokoterizasyon ile darlık oluşturduktan sonra aynı gün başlanarak ara vermeden günde 1 seans olmak üzere 2 ATA basınç altında 90 dk süresince deney hayvanları için özel olarak yaptırılmış hiberbarik oksijen tankında toplam 21 gün tedavi uygulandı. Grup 2 ve grup 3'deki tavşanların toplamda 30 gün takip sonrası üretrasındaki morfolojik değişikliklerini değerlendirmek için üretroskopi ve retrograt üretrografileri yapıldı ve tüm tavşanlar sakrifiye edilip penektomi işlemi uygulandı. Üretra dokusu tek bir histolog tarafından standart ışık mikroskopuyla değerlendirilerek histopatolojik analizleri yapıldı. Gruplardan elde edilen veriler birbirleriyle istatiksel olarak karşılaştırıldı. Sonuçlar: Bu çalışmanın sonunda grup 1, grup 2 ve grup 3'deki sırasıyla 8, 10 ve 10 tavşan değerlendirildi. Grup 1, grup 2 ve grup 3'deki üretral çaplar sırasıyla 10.85 ± 1.15 mm, 2.15 ± 0.90 mm ve 8.052 ± 1.90 olarak saptandı. Tedavi grubundaki üretral çaplar istatistiksel olarak anlamlı saptandı (p<0.001). Submukozal bağ dokusunda kollajen birikimi hiperbarik oksijen tedavisi alan grupta, tedavi almayan gruba göre anlamlı derecede az olarak saptandı. Çıkarımlar: Hiperbarik oksijen tedavisi üretral hasar sonrası gelişen fibrosis ve inflamasyonu azaltarak üretral darlık gelişimini sınırlandırmaktadır Bu etkisinden dolayı hiperbarik oksijen tedavisi üretral hasar sonrası üretral darlık gelişimini önlemede bir tedavi altarnatifi olabilir ve mutlaka yeni çalışmalarla desteklenmelidir.
Objective: In this study, we aimed to evaluate the protective effect of hyperbaric oxygen therapy on fibrosis and inflammation in urethral stricture after urethral injury. Materials and Methods: In this study, a total of 28 4-month-old male New Zealand rabbits were divided into 3 groups. Urethroscopy and retrograde urethrography were performed on 8 rabbits in sham group 1. Electrocauterization was performed to the urethra of 10 rabbits in group 2, which is the untreated group, and stenosis was created and no treatment was given. The treatment group was applied to the urethra of 10 rabbits in group 3, after stenosis by electrocauterization, a total of 21 days of treatment was applied in a specially constructed hyperbaric oxygen tank for 90 minutes under the pressure of 2 ATA for 90 minutes, without interruption, starting on the same day. Urethroscopy and retrograde urethrography were performed to evaluate the morphological changes of the rabbits in group 2 and group 3 after 30 days of follow-up, and all rabbits were sacrificed and penectomized. The urethra tissue was evaluated by a single histologist under a standard light microscope and histopathological analyses were performed. The data obtained from the groups were compared statistically with each other. Results: At the end of this study, 8, 10 and 10 rabbits in group 1, group 2 and group 3, respectively, were evaluated. Urethral diameters in group 1, group 2 and group 3 were 10.85 ± 1.15 mm, 2.15 ± 0.90 mm and 8.052 ± 1.90, respectively. Urethral diameters in the treatment group were statistically significant (p <0.001). The accumulation of collagen in submucosal connective tissue was significantly lower in the hyperbaric oxygen group compared to the untreated group. Conclusions: Hyperbaric oxygen therapy limits the development of urethral stricture by reducing fibrosis and inflammation after urethral injury. Because of this effect, hyperbaric oxygen therapy may be a treatment alternative to prevent the development of urethral stenosis after urethral injury and should be supported by new studies.

Açıklama

YÖK Tez No: 621758

Anahtar Kelimeler

Üroloji, Urology, Üretra darlığı, hiperbarik oksijen tedavisi, deneysel çalışma, Urethral stricture, hyperbaric oxygen therapy, experimental study

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye