Polikistik over sendromunun farklı fenotiplerinde asprosin ve subfatin düzeylerinin incelenmesi: Biyobelirteç olarak potansiyel rolleri

Küçük Resim Yok

Tarih

2026

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Düzce Üniversitesi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

ÖZET Amaç: Polikistik over sendromu, klinik ve metabolik açıdan heterojen bir sendrom olup farklı fenotiplerle seyreder. Bu çalışmada PKOS'un dört fenotipinde serum asprosin ve subfatin düzeylerinin karşılaştırılması ve bu belirteçlerin klinik/metabolik parametrelerle ilişkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışma, prospektif ve kesitsel vaka-kontrol tasarımında yürütülmüş olup, Rotterdam kriterlerine göre PKOS tanısı alan 18–45 yaş arası 76 hasta ile sağlıklı gönüllülerden oluşan kontrol grubu dahil edilmiştir. PKOS olguları fenotip A, B, C ve D olmak üzere dört gruba ayrılmıştır. Tüm katılımcıların demografik özellikleri, antropometrik ölçümleri, klinik bulguları, hormonal ve metabolik parametreleri kaydedilmiştir. Serum asprosin düzeyleri kemilüminesans immünoassay (CLIA), subfatin düzeyleri ise ELISA yöntemi ile ölçülmüştür. Bulgular: PKOS fenotipleri arasında yaş, vücut kitle indeksi ve bel/kalça oranı açısından anlamlı fark saptanmamıştır. Ferriman–Gallwey skoru fenotip D'de diğer fenotiplere göre anlamlı derecede düşük bulunmuştur (p<0,001). Hormonal parametreler ve insülin direnci göstergeleri fenotipler arasında benzerlik göstermiştir. HbA1c düzeyleri fenotip D grubunda fenotip B ve C'ye göre anlamlı derecede daha yüksek saptanmıştır (p=0,019). Total kolesterol ve LDL kolesterol düzeyleri fenotip A'da diğer fenotiplere kıyasla anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (p<0,01). Asprosin ve subfatin düzeyleri açısından fenotipler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamakla birlikte, her iki adipokinin fenotip D grubunda daha yüksek olma eğilimi gösterdiği izlenmiştir. Sonuç: PKOS fenotipleri arasında asprosin ve subfatin düzeyleri anlamlı olarak farklılaşmasa da fenotipler arasında glisemik ve lipid profillerindeki farklılıklar, fenotiplendirmenin metabolik risk değerlendirmesinde tek başına yeterli olmayabileceğini düşündürmektedir. Subfatinin insülin direnci ile ilişkisi, bu adipokinin PKOS'ta metabolik adaptasyon/kompansasyon sürecinde rol oynayabileceğine işaret edebilir. Daha geniş örneklemli, tercihen longitudinal ve kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Polikistik over sendromu; fenotip; asprosin; subfatin (METRNL); insülin direnci; HbA1c
ABSTRACT Objective: Polycystic ovary syndrome (PCOS) is a clinically and metabolically heterogeneous disorder that manifests with distinct phenotypes. This study aimed to compare serum asprosin and subfatin levels across four PCOS phenotypes and to evaluate the associations of these biomarkers with clinical and metabolic parameters. Materials and Methods: This prospective cross-sectional case–control study included 76 women aged 18–45 years diagnosed with PCOS according to the Rotterdam criteria and a control group of healthy volunteers. PCOS cases were classified into four phenotypes (A, B, C, and D). Demographic characteristics, anthropometric measurements, clinical findings, and hormonal and metabolic parameters were recorded for all participants. Serum asprosin levels were measured using a chemiluminescent immunoassay (CLIA), whereas subfatin levels were determined by enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Results: No significant differences were observed among PCOS phenotypes in terms of age, body mass index, or waist-to-hip ratio. The Ferriman–Gallwey score was significantly lower in phenotype D than in the other phenotypes (p<0.001). Hormonal parameters and indices of insulin resistance were comparable across phenotypes. HbA1c levels were significantly higher in phenotype D compared with phenotypes B and C (p=0.019). Total cholesterol and low-density lipoprotein (LDL) cholesterol levels were significantly higher in phenotype A than in the other phenotypes (p<0.01). Although no statistically significant differences in asprosin or subfatin levels were detected among phenotypes, both adipokines tended to be higher in phenotype D. Conclusion: While asprosin and subfatin levels did not differ significantly among PCOS phenotypes, differences in glycemic and lipid profiles suggest that phenotyping alone may not be sufficient for metabolic risk assessment. The association between subfatin and insulin resistance may indicate a potential role for this adipokine in metabolic adaptation/compensation in PCOS. Larger-sample, preferably longitudinal and controlled studies are warranted. Keywords: Polycystic ovary syndrome; phenotype; asprosin; subfatin (METRNL); insulin resistance; HbA1c

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Kadın Hastalıkları ve Doğum

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye

Yıldırım Kaymaz, N. (2026). Polikistik Over Sendromunun Farklı Fenotiplerinde Asprosin Ve Subfatin Düzeylerinin İncelenmesi: Biyobelirteç Olarak Potansiyel Rolleri (Tez No. 998242) [Tıpta Uzmanlık Tezi, Düzce Üniversitesi].