Türk sinemasında 2000 sonrası sansür ve otosansür
Küçük Resim Yok
Tarih
2025
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Düzce Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
ÖZET Türk sinemasında, sansür ve otosansür, sektörün ilk günlerinden itibaren önemli bir sorun olmuştur. Özellikle 2000 sonrası dönemde, Türkiye'deki sanat ortamında filmlerin içeriğini kontrol etme ve ifade özgürlüğünü sınırlandırma çabaları artmıştır. Bu süreçte, film yapımcıları ve sanatçılar, toplumsal ve siyasi baskılarla karşılaşmamak için sıklıkla otosansür uygulamaktadır. Bu tez, sansür ve otosansürün Türk sinemasındaki etkilerini incelemeyi ve film yapımcılarının bu karmaşık ortamda karşılaştıkları zorlukları ortaya koymayı amaçlamaktadır. 2000 sonrası dönemdeki toplumsal, politik ve kültürel değişimlerin sinemaya yansımalarını analiz ederek, sansür ve otosansürün sinemasal üretim süreçleri üzerindeki etkisini detaylandıracaktır. Çalışma, sansür ve otosansürün yalnızca bir kontrol aracı olmanın ötesinde, sanatçıların yaratıcı ifade biçimlerini ve toplumsal eleştirilerini nasıl şekillendirdiğini ortaya koymayı hedeflemektedir. Ayrıca, bu olguların Türk sinemasının estetik ve içeriksel evrimindeki rolü, sinema sanatının toplumsal değerler, devlet politikaları ve kültürel normlarla ilişkisi üzerinden irdelenecektir. Çalışmanın diğer bir amacı, 2000 sonrası dönemdeki sansür ve otosansür anlayışlarının, Türkiye sinemasında yeni anlatı biçimlerinin ve söylemsel stratejilerin gelişimine nasıl katkıda bulunduğunu tartışmaktır. Sonuç olarak, Türk sinemasında sansür ve otosansürün azaltılması, sanatın özgür gelişimini sağlayarak sinema sektörünü uluslararası düzeyde daha rekabetçi bir hale getirebilir. Bu süreçte yapılacak düzenlemeler ve toplumsal farkındalık çalışmaları, Türkiye sinemasının sanatsal çeşitliliğini artırarak daha özgür bir yaratım ortamının oluşmasına katkı sağlayacaktır.
ABSTRACT In Turkish cinema, censorship and self-censorship have been a significant problem since the early days of the sector. Especially in the post-2000 period, efforts to control the content of films and limit freedom of expression have increased in the art environment in Turkey. During this period, filmmakers and artists frequently practice self-censorship in order not to face social and political pressures. This thesis aims to examine the effects of censorship and self-censorship on Turkish cinema and to reveal the difficulties filmmakers face in this complex environment. By analyzing the reflections of social, political and cultural changes in the post-2000 period on cinema, it will detail the effects of censorship and self-censorship on cinematic production processes. The study aims to reveal how censorship and self-censorship, beyond being merely a means of control, shape artists' creative forms of expression and social criticism. In addition, the role of these phenomena in the aesthetic and content evolution of Turkish cinema will be examined through the relationship of cinema art with social values, state policies and cultural norms. Another aim of the study is to discuss how the concepts of censorship and self-censorship in the post-2000 period contributed to the development of new narrative forms and discursive strategies in Turkish cinema. As a result, reducing censorship and self-censorship in Turkish cinema can make the cinema sector more competitive at the international level by ensuring the free development of art. The regulations and social awareness studies to be made in this process will contribute to the formation of a freer creative environment by increasing the artistic diversity of Turkish cinema.
ABSTRACT In Turkish cinema, censorship and self-censorship have been a significant problem since the early days of the sector. Especially in the post-2000 period, efforts to control the content of films and limit freedom of expression have increased in the art environment in Turkey. During this period, filmmakers and artists frequently practice self-censorship in order not to face social and political pressures. This thesis aims to examine the effects of censorship and self-censorship on Turkish cinema and to reveal the difficulties filmmakers face in this complex environment. By analyzing the reflections of social, political and cultural changes in the post-2000 period on cinema, it will detail the effects of censorship and self-censorship on cinematic production processes. The study aims to reveal how censorship and self-censorship, beyond being merely a means of control, shape artists' creative forms of expression and social criticism. In addition, the role of these phenomena in the aesthetic and content evolution of Turkish cinema will be examined through the relationship of cinema art with social values, state policies and cultural norms. Another aim of the study is to discuss how the concepts of censorship and self-censorship in the post-2000 period contributed to the development of new narrative forms and discursive strategies in Turkish cinema. As a result, reducing censorship and self-censorship in Turkish cinema can make the cinema sector more competitive at the international level by ensuring the free development of art. The regulations and social awareness studies to be made in this process will contribute to the formation of a freer creative environment by increasing the artistic diversity of Turkish cinema.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Radyo-Televizyon, Radio and Television, Sansür, Sinema, 2000 sonrası, Otosansür., Censorship, Cinema, After 2000, Self-censorship.
