Psödosarkomatöz Bir Antite Olarak Sellüler Schwannoma: Ayırıcı Tanıda Potansiyel Bir Tuzak

dc.contributor.authorKantarcıoğlu Coşkun, Sinem
dc.contributor.authorSayar, Ayşe
dc.contributor.authorAvcı, Özlem
dc.contributor.authorYalçınkaya, Ulviye
dc.contributor.authorSungur, Mehmet Ali
dc.date.accessioned2025-10-11T20:42:23Z
dc.date.available2025-10-11T20:42:23Z
dc.date.issued2020
dc.departmentDüzce Üniversitesien_US
dc.description.abstractKlasik schwannomalar periferik sinir kılıfından köken alan iyi sınırlı benign tümörlerdir. Tüm schwannomaların yaklaşık %5 kadarını sellüler schwannomlar (SS) oluşturur. Fasiküler patern, yüksek sellülarite ve mitotik aktivite varlığı bazı vakalarda yanlış değerlendirme sonucu malign olarak tanı alabilir. Bursa Uludağ Üniversitesi ve Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji Laboratuarı arşivlerindeki 16 SS olgusu yeniden değerlendirildi. En sık görülen yerleşim yeri paravertebral/paraspinöz bölge olup bunu mediasten, ekstremiteler, gövde, adrenal bez ve dil takip ediyordu. İmmünohistokimyasal boyama uygulanan 15 vakanın tamamında S100 ile kuvvetli pozitivite görüldü. Ki 67 ile boyanma düşük-orta seviyelerde olup sellüler alanlarda %25’e varan ki 67 proliferasyon indeksi mevcuttu. SS tanısı bazen zorlayıcı olabilir ve histopatolojik özelliklerinin bilinmesi olası yanlış tanı ve gereksiz tedavileri önlemek açısından önemlidir. Bu çalışmada iki merkezin arşivlerindeki SS olgularının klinikopatolojik özelliklerinin incelenmesi ve literatür ile karşılaştırılması amaçlanmıştır.en_US
dc.description.abstractClassic schwannomas are well-demarcated benign tumors arises from peripheral nerve sheaths. Cellular schwannomas (CS) consists about 5% of all schwannomas. Fascicular pattern, high cellularity and mitotic activity can lead to misinterpratation of malignant diagnosis. A total of 16 CS cases were re-evaluated. All cases were recruited from the archives of the Pathology Departments at Bursa Uludag University and Duzce University Schools of Medicine. The most common site of CS was paravertebral / paraspinous region, followed by mediastinum, extremities, trunk, adrenal gland and tongue. Immunohistochemistry performed all cases were showed diffuse and intense staining with S-100. Ki67 proliferation index were up to 25%. Diagnosis of CS can be challenging and histopathological features should be kept in mind to prevent misdiagnosis and unnecessary treatments. In this study, we aimed to review clinicopathologic features of CS from archives of two instutions in the light of the literature.en_US
dc.identifier.doi10.32708/uutfd.707823
dc.identifier.endpage138en_US
dc.identifier.issn1300-414X
dc.identifier.issn2645-9027
dc.identifier.issue2en_US
dc.identifier.startpage135en_US
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.32708/uutfd.707823
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12684/20968
dc.identifier.volume46en_US
dc.language.isotren_US
dc.publisherBursa Uludağ Üniversitesien_US
dc.relation.ispartofUludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisien_US
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanıen_US
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccessen_US
dc.snmzKA_DergiPark_20250911
dc.subjectPathologyen_US
dc.subjectPatolojien_US
dc.titlePsödosarkomatöz Bir Antite Olarak Sellüler Schwannoma: Ayırıcı Tanıda Potansiyel Bir Tuzaken_US
dc.title.alternativeCellular Schwannoma as an Pseudosarcomatous Entity: A Potential Pitfall in Differential Diagnosisen_US
dc.typeResearch Articleen_US

Dosyalar