Aralanan Doğu Kayını ile Bitişiğindeki Sapsız Meşe Meşcereleri ve Çayırlıkta Kılcal Kök Biyokütlesinin Zamansal Değişimi

Basit Öğe Kaydı
dc.contributor.authorÖzbayram, Ali Kemal
dc.contributor.authorÇiçek, Emirhan
dc.date.accessioned2026-07-01T11:30:29Z
dc.date.available2026-07-01T11:30:29Z
dc.date.issued2026
dc.departmentDüzce Üniversitesi
dc.descriptionBu çalışma Düzce Üniversitesi BAP 2022.02.02.1367 numaralı Bilimsel Araştırma Projesiyle desteklenmiştir.
dc.description.abstract<p>Kılcal kökler, ağaçların su ve besin alımında kritik öneme sahip olduklarından, ağaç büyümesinde ve meşcere gelişiminde anahtar rol oynarlar. Orman ağaçları ve çayırlar, ince köklerinin dönüşümü yoluyla topraktaki karbon döngüsüne doğrudan katkıda bulunurlar. Aralama orman bakımı tedbirlerinden biri olup, ormanların işletilmesinde sıklıkla uygulanır. Bu çalışmanın amacı düzenli aralıklarla farklı şiddette aralanmış doğu kayını (Fagus orientalis Lipsky) ile bitişiğindeki sapsız meşe (Quercus petraea Liebl.) meşceresi ve açık çayırlıkta canlı kılcal kök biyokütlesi (KKB), kılcal kök üretimi ve kılcal kök döngüsünü karşılaştırmak ve zamansal değişimini araştırmaktır. Farklı şiddette uygulanan aralamaların kayın meşcerelerinde KKB’ye etkisi önemsiz ve ortalama 1060.2 g m-2 olarak tespit edilmiştir. Sahalar arasında en yüksek KKB aralanan kayın sahalarında (1080 g m-2) ve bu en düşük kılcal kök biyokütlesine sahip çayırlıktan %22 daha fazladır. Sonbahar mevsimi aylarındaki kılcal kök biyokütlesi ilkbahar ve yaz aylarına göre daha yüksek çıkmıştır. Tüm sahalarda en düşük KKB Mayıs ayında ölçülmüşken, en yüksek KKB ormanlık sahalarda Ekim ayında ve çayırlık sahada ise Ocak ayında belirlenmiştir. Kılcal kök üretimi ve kılcal kök döngüsü orman alanlarında benzer ve çayırlıktan sırasıyla %32 ve %43 daha azdır. Sonuç olarak, vejetasyon tipine bağlı olarak KKB farklılık gösterse de uzun süre düzenli olarak yapılan aralamalar doğu kayınında KKB’yi etkilememiştir. Bu tür araştırmalar, bitki topluluklarının çevresel değişikliklere nasıl tepki verdiğinin anlaşılmasını geliştirebilir ve karbon ve besin döngüsü modellerini iyileştirebilir.</p>
dc.description.sponsorshipDüzce Üniversitesi
dc.identifier.dergipark1763495
dc.identifier.doi10.17474/artvinofd.1763495
dc.identifier.endpage215
dc.identifier.issn2146-1880
dc.identifier.issn2146-698X
dc.identifier.issue1
dc.identifier.orcid0000-0002-5922-1751
dc.identifier.orcid0009-0001-5646-2533
dc.identifier.startpage207
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.17474/artvinofd.1763495
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12684/22637
dc.identifier.volume27
dc.language.isotr
dc.publisherArtvin Çoruh Üniversitesi
dc.relation.ispartofArtvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_DergiPark_20260623
dc.subjectAralama
dc.subjectKök biyokütlesi
dc.subjectVejetasyon tipi
dc.subjectKök üretimi
dc.subjectDüzce
dc.subjectDüzce
dc.subjectDüzce
dc.subjectDüzce
dc.subjectDüzce
dc.subjectDüzce
dc.subjectDüzce
dc.subjectDüzce
dc.titleAralanan Doğu Kayını ile Bitişiğindeki Sapsız Meşe Meşcereleri ve Çayırlıkta Kılcal Kök Biyokütlesinin Zamansal Değişimi
dc.title.alternativeTemporal Changes in Fine Root Biomass in Thinned Oriental Beech and Adjacent Sessile Oak Stand and Grassland
dc.typeArticle

Dosyalar

Koleksiyon

Öksüz Yayınlar Koleksiyonu