Akdokur Aktaş, Yrd. Doç. Dr. Fatma2024-12-282024-12-2820172619-97502619-9750https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/230633https://dergipark.org.tr/tr/pub/duifad/issue/28256/264002https://hdl.handle.net/20.500.12684/16359et-Taberî, İslâmîilimlerin hemen bütün alanlarında eser telif etmiş bir âlimdir. O, eserlerinde,Sünnetin önemli bir kısmının vahiy kaynaklı olduğunu kabul ettiğini gösterirçeşitli açıklamalara yer vermektedir. Dolayısıyla onun, Sünnet – vahiy ilişkisikonusunda “Sünnetin bir kısmı vahiy mahsulü, bir kısmı ise Hz. Peygamber’in(s.a.v.) içtihadının sonucudur,” görüşünde olduğunu söylemek mümkündür. et-Taberî, aynızamanda Sünneti, “hikmet”in içinde bir olgu olarak görmektedir. O, Hz.Peygamber’in (s.a.v.) farklı boyutlarda bağlayıcılığı olan Sünnetlerini hermü’minin dikkate alması gerektiğini; içtihadî söz ve fiillerinin ise tıpkıdiğer insanlarda görüldüğü gibi, doğru ya da hatalı olabileceğini belirtmektedir.Bu makalede konu,Sünnetin vahiyle ilişkisi bağlamında ele alınıp, Sünnetin bağlayıcılığına dair et-Taberî’ninbu yaklaşımları ortaya konulacak şekilde işlenmektedir.trinfo:eu-repo/semantics/openAccesset-TaberîSünnetvahiyhikmetSünnet - vahiy ilişkisiSünnetin bağlayıcılığıReligious Studieset-Taberî’de Sünnet – Vahiy İlişkisi ve Sünnetin BağlayıcılığıArticle114155DergiPark: 264002